Sced484 10

Bu derste büyütüldüğümüz masalların canlandırılmasını yaptık. Bizim masalımız da Rapunzel. Oyunumuza çalışırken aslında Rapunzel masalını hiç bilmediğimizi farkettik. Meğersem sadece saçını salan o güzel prenses değil de hikayede bir trajedi yatıyormuş. Herkese tekrardan okumasını tavsiye edeceğim bu noktada. Rapunzel isminin bile bir maruldan geldiğini öğrenince küçük bir şok geçirdim. Neyse bizim de gayretlerimizle beraber Rapunzel'i tam bir Yeşilçam filmine dönüştürebildik :D Her ne kadar 1 dk da oynamamız gerekse de süremizi her grup gibi birazcık aştık ve Arabesk Rapunzel'i oynayabildik. Bu dersten sonra lan bize çocukken ne kadar saçma şeyler okutmuşlar baya bir kafamı kurcaladı.
Diğer arkadaşların da performansları gayet güzeldi ve eğlendiğimiz bir ders oldu.
Dersin ikinci kısmında da karşılıklı olarak sebepsiz yere tartıştık. İnsanlar her ne kadar stres attıklarını düşünseler de pek benlik bir oyun değildi ben çok kavga gürültü sevmem başım falan ağrır.

Benden şimdilik bu kadar, görüşme üzere...   

SCED484 9

Muhteşem eğlenceli sınav günümüzden herkese merhaba. Gönüllüler dışındakiler isimlerini kuraya attı ve isminin çekilmesini bekledi. Şahsen benim için önce de çıkmak sonra da çıkmak çok farketmiyordu her türlü çıkacağım için sırayı sorun etmedim. Lakin içimden bir ses en son çıkacaksın Sena dedi ve gerçekten sondan birinci sırada çıktım. Arkadaşlarım falan da oha ya nasıl tepkisi verdiler ama ben genel olarak şanslı bir insanımdır da(her ne kadar bahsetmesem de). Allah'ım inşallah hayattaki şanslarımı böyle böyle harcamıyorumdur :(


Her çıkan insanla beraber daha çok heyecanlanmak yerine şaşırıyordum. Gerçekten insanlar neler neler yaşamışlar ve bunlar sadece 2 dk da anlatabildikleri şeylerdi. İnsanlar hakkında bir şeyler bildiğimde bir bağ kuruyormuşum gibi hissediyorum ve bu bağ benim heyecanımı azaltıyor. Çünkü ben tanıdığım insanların yanında daha rahat takılabiliyorum. Mesela bu sınavı yabancılarla dolu bir sınıfta yapsaydık, eve döndüğümde ben büyük ihtimalle ağlardım.

SCED484 8

BEN KİMİM???
İşte bu soru bütün hafta kafamı kurcaladı öyle çok felsefi boyutta değil ama :) daha çok ben kendimi 2 dk nasıl anlatabilirim olarak düşündüm. Hala bir şeyler yerine oturmuyor bakalım pazartesi ola hayrola.  Bu soruyu sizler de düşünün böyle kafa yakmalı oluyor hoş düşünceler kafaya üşüşüyor. Sıradan hayatımdan hangi parçaları 50 küsür kişiyle paylaşırdım/paylaşacağım sorusu falan çok hoş yani hiç germiyor beni...

SCED484 7

• Düdüklü tencere
• Şemsiye 
• Ayakkabı Bağcığı

Ne alaka yani değil mi? Bu kelimelerle ne yapacağız biz? Grubumuz bu hafta bu kelimeleri kullanarak bir performans ortaya koymaya çalıştık. Bu kelimeleri kullanarak bir sahne yapmak ve bunun Sait Faik hikayesine benzememesi biraz zordu. Zaten hayatımın kalan kısmında bu 3 kelimeyi aynı olay örgüsünde değil aynı günde bile kullanmam herhalde. Çalışmaların bizleri zorlaması hoş ve bu hafta yine çok gülerken bir şey dikkatimi çekti. Bütün gruplar olayı hep bir şekilde güldürüye bağlıyor. Bu bizim stresle baş etme yolumuz olabilir mi diye düşündüm ya da kolaya kaçma yolumuz.Gerçi bu kelimelerle ne yapsın ağlasın mı? Hatırladıkça bile gülüyorum. Neyse çok da takılı kalmadan yine çok eğlendiğim bir gündü. Tüm performans sanatçısı arkadaşlarıma teşekkür ederim.


İkinci kısımda İnanç Hoca bir insana bakıp onun lider olup olmadığını anlayabilmenin püf noktasını anlattı. (Kaçırdım diye üzülmeyin podcasti var.) Açıkçası ben biraz sıkıldım çünkü 2 gün önce dinlediğim podcast tekrardan anlatılıyordu.  Şimdi buradaki sorun odağımı içeriye alıyor ve durumu değerlendiriyorum.
Ben bu podcasti dinlemiş olduğum için sıkıldım. Eğer bu podcastleri dinlemezsem dersten daha zevk alabilirim. Ya da bu podcastleri dönem sonunda dinleyip hem İnanç Hoca'yı dinledikçe hatırlarım hem de derste yaptığımız etkinlikleri de hatırlayabilirim. Ya da bu podcastleri çok önceden dinleyip hoca anlattıkça "A-Ha moment" larımı artırabilirim. :D :D :D

SCED484 6 (podcast ya bu)

Bu hafta eğlendiğim hissiyatının dışında en ufak bir şey hatırlamıyorum. Bir süredir zaman ve yapılması gereken işler dengesini düzgün kuramadığımdan en son bu hafta da sınavlarla beraber patladım sanırsam. Neyse dediğim gibi bir şey hatırlamıyorum sırf buraya 4-5 satır yazayım diye podcastlere başladım :) Aslında podcast mantığını ben çok sevmiyorum yani video izlemek daha ilgi çekici geliyor. İlke kez hazırlıkta dinleme becerilerim gelişsin diye başlamıştım ama öyle çok da hoşuma gitmeyen yapay bir yapım gibi geliyordu. Ancak gel gör ki Bir Yaşam Felsefesi Olarak Girişimcilik' i dinlerken hoşuma gitti; yani şöyle ki orada İnanç hoca konuşurken kendi kafamda anlatılanları oynattım durdum. Bu görsel olarak bana sunulsaydı konuyla ilgili kendi düşüncelerimi çok da belirleyemezdim, videoda verilen çizimler benim düşünce biçimimi kısıtlardı ya da konuşmacı olsa bu sefer de konuşmacıya odaklanıp içeriğe dikkat etmezdim. O yüzden düşünmeli şeyler de podcast mantığını beğendim.

İlk 2 podcasti dinledim ve kendimin ne kadar lider bir insan olmadığımı hatırladım teşekkürler podcast :D Lider olmak hayallerimin arasında mı çok da ısrarcı olduğum bir konu değil ama hani insan arada "Lan artık elini taşın altına koy" dediğiniz anlar olur ya bazen(çok az ama) o anları ben de yaşıyorum ve bu anları ileride yaşadığımda aklıma İnanç hoca kesin gelecek.

Bir de bu podcastleri dinledikten sonra yaşadığım bir hikayeyi kısaca anlatayım sonra bitireyim. Bugün telefonumdan yanlışlıkla silmek istemediğim bir şeyleri sildim ve geri getirme programlarıyla uğraştım ilk programı deniyorum. Hop telefondan uyarı, bak bunu bence yükleme diyor, biraz durdum ve devam etme kararı aldım. Bir daha denedim, aynı uyarı gelince iyice işkillendim durdum yani evet biraz durdum ama denemekten o an vazgeçemedim. 3. kez denedim ve yine aynı uyarı sonra böyle aniden ışıklar çaktı "İşaretler Sena işaretler, onları düzgün oku" düşüncesi kafamın içerisinde baya böyle yanıp yanıp söndü. Telefonu elimden bıraktım "Bu tünelin sonu iyi yere çıkmıyor alternatif yol bulayım" dedim ve buldum şu an o belgeler telefonumda ve ben işaretleri çok daha geç olmadan okuyabildiğimden mi yoksa o belgelere ulaşabildiği için mi sevinçliyim çok ayırt edemedim ama buradan da kendime 2 ders çıkardım.
1) Podcast Dinle Gözlerin Açılsın
2) Yukarıda yazdığım gibi anlarda İnanç hoca aklıma kesin gelir de ne kadar erken ne kadar geç bilemeyeceğim... :D 

SCED484 5

Bu derste çok acı çektim ya. Geçen haftalarda mimik çalışmışken bu hafta mimiklerimizi aslında olmadığı gibi kullanmaya çalıştk. Başkasının hareketlerini yaparken nasıl kendi repliğimi söyleyeceğim. Mimikler o anki durumu temsil etmesi gerekirken biz bize ait olmaması gereken mimikleri yapmaya çalıştık. Bilmiyorum ya çok acı çektim ben bu derste. Beynim yandı kim neydi? neciydi? Biz neredeyiz şu an vs. vs. Bu, sahnede bulunmanın verdiği gerilim ve stresin dışında bir şeydi. Normalde kendi performansımda evet heyecanlanıyordum, geriliyordum ama bu sefer izlerken de gerildim. Ne olduğunu anlayana kadar çok zaman geçti. Aslında eğlendiğim noktalar oldu ama aynı zamanda kamyon çarpmış gibiydi kafamın içi. Bu yüzden de kafam hala karmakarışık...

Dersteki herkesin emeğine sağlık ancak dersin başında sunum yapan arkadaşın emeğine de ayrıca sağlık...

SCED484 4

Bu derse  gelmek beni gerçekten çok mutlu ediyor ya. Evdeki ve okulda yaşadığım sorunları unutuyorum. Kafanı sürekli meşgul eden şeyleri unutabilmek ve başka bir şeylere odaklanabilmek o kadar güzel ki. Bu derste zaman ve mekan kavramı benim için yok oluyor ve buna gerçekten ihtiyacım varmış.

Dersle ilgili daha özele girmek gerekirse ya ben gündelik hayatımda çok düz düşünen biriyimdir ve etkinliklerimizi yaparken insanlar çok farklı düşündüğünde şaşırıyorum. Örneğin benim kafamda "Mars ne alaka yani" gibi bir tepki oluşurken Mars fikrini düşünen kişinin kanlı canlı karşımda durmasının hayretini de yaşıyorum. Hayır yani bu nasıl bir düşünce, sen o bağlantıyı nasıl kurdun. Ben bütün hafta bunu düşünüp duracağım büyük ihtimalle. O bağlantıyı bulacağım ulan :D Günlük yaşamımda da her akşam yastığa kafamı koyduğumda o günün nasıl geçtiğiyle ilgili değerlendirme yapıyorum, günümün verimine puan veriyor ve kendimce dersler çıkarmaya çalışıyorum. Bu haftaya özel bir konu olarak da bugünkü çok değişik fikirleri ölçüp biçmeye çalışacağım galiba ben zaten takıntıları olan bir insanım uzun uzuuuunn düşünürüm. "Adam hapşurdu lan" repliğini bile sabahtan beri kafamda tekrar tekrar döndürüp aynı şeye sıkılmadan gülebiliyorum.

SCED484 3

Valla ne yalan söyleyeyim bu haftada çok eğlendim. 10 fotoğraf karesiyle derdimizi anlatmaya çalıştık. Neyse ki derdimi anlatabilecek kadar 10 fotoğraf karesi yapmayı biliyormuşum bunu da etkinlik sırasında öğrendim. Yani tabiki de ekip arkadaşlarımın burada katkısı büyüktür haklarını yiyemem. Uzlaşmacı ve eğlenceli insanlara bayılırım çünkü bu insanlar hem iş yapmasını  hem de eğlenmeyi bilirler.

Bir diğer etkinlik olarak da mimiklerimizin üzerinde çalıştık. Samimiyetim olmayan insanların yanında suratsız olan ama arkadaşlarımın yanında da sürekli gülen bir insan olarak bu etkinlik beklediğim gibi beni zorladı. Ben üzüldüğümde de istemsizce gülmeye başladığım için ya da gülerken gözlerimden yaş geldiği için zordu ya. Valla zordu. Ortada durmanın avantajını yaşadım, uçlarda(hafif-aşırı) bir duyguyu yapmak zor olurdu. Ben de duygu kontrolü kısmında falan bir sorun var sanırsam 😅 Ama 2 yaşımdaki çocuğum duvarları çizse vereceğim tepki baba olan İnanç tepkisi olmazdı gibime geliyor mimiklere çalışmaya devam...

Bu hafta kendime verdiğim notu tekrar düşündüm de kendime 2 veren bir insan olarak bir şeylerin değiştiğini hissediyorum ve şu an 2,5 belki de 3 bile veririm :)

SCED484 - 2

Pazartesi günü benim için hem gergin hem de eğlenceli geçti. Gerginliğin sebebi (kendime geçen hafta 2 vermiş olduğumdan da anlaşılacağı üzere) kaygılarımı bir kenara bırakamam. Her ne kadar İnanç Hoca zaten kaygıyı yok etmiyoruz onu kullanmasını öğreneceğiz dese de kolay bir iş değil. Tabi ki hocanın da sihirli bir değneği yok. Hadi birazcık da Sena'ya öz güven vereyim falan vereyim demekle olmuyor. Biraz zaman alacak ama ne kadar alacak bu konuda ben de meraklar içerisindeyim :D Ders benim için gergindi ancak bir o kadar da eğlendim. Çünkü başkalarını izlemek çok keyifli (kendimi değil :D). 

Bu dersin bir  tuhaf yanı da bu derse hep kafam yanmış şekilde geliyorum ve başım hep ağrıyor. Oysa bu dersten çıkarken de gülmekten karnım ağrıyor ve kafam rahatlıyor. Gerçekten bu ağrılar ne kadar zıt etkilere sahip olduğunu düşünmekten kendimi alamıyorum.

Dersle ilgili daha da değerlendirecek olursam bu kadar insanı bir şov yaptırma bence büyük bir yük ancak İnanç Hoca altından da kalktı helal olsun. Herkese farklı konsept ve temalarda oyunlar oynatarak hepimizi bir şekilde dahil etti ve bu durum beni düşündüğüm kadar da rahatsız etmedi. Evet ayaklarım titredi, böyle ilk kelimenin ağzımdan zor çıktığını hissettim, hocanın "oyuncak ayı" ve "kapı tokmağı" temalarından bahsettiğini anlamam uzun sürdü, yüzümün kızardığını, bir sıcaklık basması hissettim yalan yok. Hatta en rahatladığım an yerime oturduğum andı.

 Ama buraya bir şeyler öğrenmeye kendi isteğimle geldim ve devam etmek istiyorum çünkü problemlerimi zamanla aşabileceğime olan inancımın hala içimde bir yerlerde... (tam olarak nerede olduğunu bilemesem de)

SCED484-1

Öncelikle kanalıma hoşgeldiniz :D

Sınıfta SCED484 dersini alabilen 52 kişiden biriyim. Böyle yazınca "ohooooo önüne geleni almışlar." zaten diyebilirsiniz ancak kazın ayağı öyle olmuyor. Herhalde bir dersi almam hem bu kadar telaşlı hem de bu kadar rahat olmadı :)  Dersi 72 kişi alacak ama sınıf 30 kişilik dedim herhalde en bu dersi alamam. Ancak İnanç hoca bir şeyler ayarladı ve daha önce EF'de görmediğim bir sınıfı evet EF07'yi bize tahsis ettirdi ve ben de artık SCED484 öğrencisi olabildim. Dersle ilgili net bir şey diyemiyorum çünkü ufak tefek sohbetler ve etkinliklerle geçti ders. Ancak dersle ilgili telaşlı girip musmutlu çıktığımı hatırlıyorum. 

Böylece ayağımı sürümeden gideceğim dersler listesine yeni bir ders daha eklendi. 

Bir sonraki dersin gelmesini iple çekiyorum...