SCED484 7

• Düdüklü tencere
• Şemsiye 
• Ayakkabı Bağcığı

Ne alaka yani değil mi? Bu kelimelerle ne yapacağız biz? Grubumuz bu hafta bu kelimeleri kullanarak bir performans ortaya koymaya çalıştık. Bu kelimeleri kullanarak bir sahne yapmak ve bunun Sait Faik hikayesine benzememesi biraz zordu. Zaten hayatımın kalan kısmında bu 3 kelimeyi aynı olay örgüsünde değil aynı günde bile kullanmam herhalde. Çalışmaların bizleri zorlaması hoş ve bu hafta yine çok gülerken bir şey dikkatimi çekti. Bütün gruplar olayı hep bir şekilde güldürüye bağlıyor. Bu bizim stresle baş etme yolumuz olabilir mi diye düşündüm ya da kolaya kaçma yolumuz.Gerçi bu kelimelerle ne yapsın ağlasın mı? Hatırladıkça bile gülüyorum. Neyse çok da takılı kalmadan yine çok eğlendiğim bir gündü. Tüm performans sanatçısı arkadaşlarıma teşekkür ederim.


İkinci kısımda İnanç Hoca bir insana bakıp onun lider olup olmadığını anlayabilmenin püf noktasını anlattı. (Kaçırdım diye üzülmeyin podcasti var.) Açıkçası ben biraz sıkıldım çünkü 2 gün önce dinlediğim podcast tekrardan anlatılıyordu.  Şimdi buradaki sorun odağımı içeriye alıyor ve durumu değerlendiriyorum.
Ben bu podcasti dinlemiş olduğum için sıkıldım. Eğer bu podcastleri dinlemezsem dersten daha zevk alabilirim. Ya da bu podcastleri dönem sonunda dinleyip hem İnanç Hoca'yı dinledikçe hatırlarım hem de derste yaptığımız etkinlikleri de hatırlayabilirim. Ya da bu podcastleri çok önceden dinleyip hoca anlattıkça "A-Ha moment" larımı artırabilirim. :D :D :D

SCED484 6 (podcast ya bu)

Bu hafta eğlendiğim hissiyatının dışında en ufak bir şey hatırlamıyorum. Bir süredir zaman ve yapılması gereken işler dengesini düzgün kuramadığımdan en son bu hafta da sınavlarla beraber patladım sanırsam. Neyse dediğim gibi bir şey hatırlamıyorum sırf buraya 4-5 satır yazayım diye podcastlere başladım :) Aslında podcast mantığını ben çok sevmiyorum yani video izlemek daha ilgi çekici geliyor. İlke kez hazırlıkta dinleme becerilerim gelişsin diye başlamıştım ama öyle çok da hoşuma gitmeyen yapay bir yapım gibi geliyordu. Ancak gel gör ki Bir Yaşam Felsefesi Olarak Girişimcilik' i dinlerken hoşuma gitti; yani şöyle ki orada İnanç hoca konuşurken kendi kafamda anlatılanları oynattım durdum. Bu görsel olarak bana sunulsaydı konuyla ilgili kendi düşüncelerimi çok da belirleyemezdim, videoda verilen çizimler benim düşünce biçimimi kısıtlardı ya da konuşmacı olsa bu sefer de konuşmacıya odaklanıp içeriğe dikkat etmezdim. O yüzden düşünmeli şeyler de podcast mantığını beğendim.

İlk 2 podcasti dinledim ve kendimin ne kadar lider bir insan olmadığımı hatırladım teşekkürler podcast :D Lider olmak hayallerimin arasında mı çok da ısrarcı olduğum bir konu değil ama hani insan arada "Lan artık elini taşın altına koy" dediğiniz anlar olur ya bazen(çok az ama) o anları ben de yaşıyorum ve bu anları ileride yaşadığımda aklıma İnanç hoca kesin gelecek.

Bir de bu podcastleri dinledikten sonra yaşadığım bir hikayeyi kısaca anlatayım sonra bitireyim. Bugün telefonumdan yanlışlıkla silmek istemediğim bir şeyleri sildim ve geri getirme programlarıyla uğraştım ilk programı deniyorum. Hop telefondan uyarı, bak bunu bence yükleme diyor, biraz durdum ve devam etme kararı aldım. Bir daha denedim, aynı uyarı gelince iyice işkillendim durdum yani evet biraz durdum ama denemekten o an vazgeçemedim. 3. kez denedim ve yine aynı uyarı sonra böyle aniden ışıklar çaktı "İşaretler Sena işaretler, onları düzgün oku" düşüncesi kafamın içerisinde baya böyle yanıp yanıp söndü. Telefonu elimden bıraktım "Bu tünelin sonu iyi yere çıkmıyor alternatif yol bulayım" dedim ve buldum şu an o belgeler telefonumda ve ben işaretleri çok daha geç olmadan okuyabildiğimden mi yoksa o belgelere ulaşabildiği için mi sevinçliyim çok ayırt edemedim ama buradan da kendime 2 ders çıkardım.
1) Podcast Dinle Gözlerin Açılsın
2) Yukarıda yazdığım gibi anlarda İnanç hoca aklıma kesin gelir de ne kadar erken ne kadar geç bilemeyeceğim... :D 

SCED484 5

Bu derste çok acı çektim ya. Geçen haftalarda mimik çalışmışken bu hafta mimiklerimizi aslında olmadığı gibi kullanmaya çalıştk. Başkasının hareketlerini yaparken nasıl kendi repliğimi söyleyeceğim. Mimikler o anki durumu temsil etmesi gerekirken biz bize ait olmaması gereken mimikleri yapmaya çalıştık. Bilmiyorum ya çok acı çektim ben bu derste. Beynim yandı kim neydi? neciydi? Biz neredeyiz şu an vs. vs. Bu, sahnede bulunmanın verdiği gerilim ve stresin dışında bir şeydi. Normalde kendi performansımda evet heyecanlanıyordum, geriliyordum ama bu sefer izlerken de gerildim. Ne olduğunu anlayana kadar çok zaman geçti. Aslında eğlendiğim noktalar oldu ama aynı zamanda kamyon çarpmış gibiydi kafamın içi. Bu yüzden de kafam hala karmakarışık...

Dersteki herkesin emeğine sağlık ancak dersin başında sunum yapan arkadaşın emeğine de ayrıca sağlık...

SCED484 4

Bu derse  gelmek beni gerçekten çok mutlu ediyor ya. Evdeki ve okulda yaşadığım sorunları unutuyorum. Kafanı sürekli meşgul eden şeyleri unutabilmek ve başka bir şeylere odaklanabilmek o kadar güzel ki. Bu derste zaman ve mekan kavramı benim için yok oluyor ve buna gerçekten ihtiyacım varmış.

Dersle ilgili daha özele girmek gerekirse ya ben gündelik hayatımda çok düz düşünen biriyimdir ve etkinliklerimizi yaparken insanlar çok farklı düşündüğünde şaşırıyorum. Örneğin benim kafamda "Mars ne alaka yani" gibi bir tepki oluşurken Mars fikrini düşünen kişinin kanlı canlı karşımda durmasının hayretini de yaşıyorum. Hayır yani bu nasıl bir düşünce, sen o bağlantıyı nasıl kurdun. Ben bütün hafta bunu düşünüp duracağım büyük ihtimalle. O bağlantıyı bulacağım ulan :D Günlük yaşamımda da her akşam yastığa kafamı koyduğumda o günün nasıl geçtiğiyle ilgili değerlendirme yapıyorum, günümün verimine puan veriyor ve kendimce dersler çıkarmaya çalışıyorum. Bu haftaya özel bir konu olarak da bugünkü çok değişik fikirleri ölçüp biçmeye çalışacağım galiba ben zaten takıntıları olan bir insanım uzun uzuuuunn düşünürüm. "Adam hapşurdu lan" repliğini bile sabahtan beri kafamda tekrar tekrar döndürüp aynı şeye sıkılmadan gülebiliyorum.